สไลด์นำเสนอ โดย ธัญญาภรณ์ สุรภักดี
เป็นเวลากว่า 4 ทศวรรษ ที่การผลิตไฟฟ้าของไทยพึ่งพา “ก๊าซ” พลังงานซึ่งกำลังถูกตั้งคำถามถึงความผันผวนเมื่อสถานการณ์โลกตึงเครียด การส่งต้นทุนและความเสี่ยงทั้งหมดมายังค่าไฟของประชาชน และการก่อผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมตลอดจนสิทธิมนุษยชนของผู้คน ไม่แพ้พลังงานฟอสซิลประเภทอื่นๆ
เป็นเวลากว่า 2 ทศวรรษ ที่การกระจายอำนาจผลิตพลังงานแสงอาทิตย์สู่มือภาคประชาชนควรไปไกลกว่านี้มาก แต่ความจริงคือโควต้าของพลังงานแสงอาทิตย์ที่รัฐรับซื้อจากประชาชนปัจจุบันน้อยกว่าเอกชนถึง 55 เท่า และปิดการรับซื้อแล้วเนื่องจากโควต้าเต็ม โดยยังไม่มีการเปิดรับซื้อครั้งใหม่ในช่วงปีกว่าๆ ที่ผ่านมา
เกิดอะไรขึ้นใน 4/2 ทศวรรษที่ไทยผูกติดกับก๊าซและเสียโอกาสวางรากฐานพลังงานแสงอาทิตย์ให้แข็งแกร่ง? และเราจะเปลี่ยนผ่านพลังงานอย่างไรโดยไม่ต้องสร้างโรงไฟฟ้าก๊าซเพิ่มหรือรื้อฟื้นโรงไฟฟ้าถ่านหินที่หลับใหลไปแล้วขึ้นมาใหม่ และ “ผ่าน” ด่านความยุติธรรมต่อผู้คนและสิ่งแวดล้อม
หมายเหตุ : เผยแพร่ครั้งแรก ในกิจกรรม เปลี่ยนให้ผ่านพลังงานไทย เมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2569 ที่มิวเซียม สยาม
และเผยแพร่คลิประหว่างกิจกรรม วงคุย 4/2 ทศวรรษที่สูญหาย เปลี่ยนที่ไม่ผ่านของพลังงานแบบไทยๆ ที่ Youtube : JET in Thailand